نوحه سُرای حریم قدس، تو هستی
مویه کُنانند انبیا و ملائک
مهدیِ صاحب زمان، یگانه هستی
آجرک الله فی مصيبت جدّک
پرچم سرخی به یاد جدّ تو برپاست
زلف به خون آشنای حضرت یحیی
گریهکنانِ حسین بوده و هستند
آدم و موسی و مصطفی و مسیحا
صبح ظهورت کجاست ای ولی حق
عصر تو کِی میرسد که منتظرانیم
تشنه آن دم که لب از آب ببندیم
زخمی آن دم که سر به پات فشانیم
هرچه از آن عصر داغدار شنیدیم
اشک تو فرموده است و چشم تو دیده
هم سر از تن جدا و هم تن بی سر
هم رخ خونین و هم گلوی بریده
ظهر اربعین ۱۴۰۵ کربلا
